ادبیات و به خصوص رمان، داستان، روایات و فرا روایات، یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین ابزار‌ها برای نگرستن و تأمل انسان به لایه‌های ظریف و پنهان زندگی و هستی او به شمار می‌رود. ازین‌رو، پیوند عمیقی نیز شکل گرفته است. رمان را می‌توان هم‌چون چشم تیز بین برای کاویدن روان پیچیده انسان‌ها و لایه‌های ظریف زندگی بشر در نظر گرفت. با توجه به جایگاه و نقش رمان در زندگی انسان‌ها برخی چالش‌ها نیز فرا روی این مهم قرار گرفته است که از اهمیت و رسالت آن کاسته است. بنابراین، این یادداشت تلاش می‌کند موضوع انحطاط رمان را به بررسی بگیرد.