طیاره‌هایی با توانایی یک سال پرواز بی‌وقفه

در اگست سال ۲۰۲۱ اخباری منتشر شد مبنی بر این‌که نیروی دریایی امریکا در حال هم‌کاری با یک شرکت هوافضای امریکایی-اسپانیایی به نام «Skydweller» بر روی یک طیاره بی‌سرنشین به همین نام است که به وسیله نوارهای بزرگی از پنل‌های خورشیدی در هر دو بال خود قادر است ۹۰ روز بدون نیاز به نشست در هوا بماند.

در اگست سال ۲۰۲۱ اخباری منتشر شد مبنی بر این‌که نیروی دریایی امریکا در حال هم‌کاری با یک شرکت هوافضای امریکایی-اسپانیایی به نام «Skydweller» بر روی یک طیاره بی‌سرنشین به همین نام است که به وسیله نوارهای بزرگی از پنل‌های خورشیدی در هر دو بال خود قادر است ۹۰ روز بدون نیاز به نشست در هوا بماند.

پیک‌آفتاب: به گزارش آی‌ای، از آن زمان تاکنون این شرکت مشغول جمع‌آوری سرمایه برای تولید و توسعه طیاره‌ای نوآورانه خود بوده است.

طبق بیانیه مطبوعاتی این شرکت، ماه گذشته در هم‌کاری با نیروی دریایی امریکا، قراردادی ۱۴ میلیون دالری با بخش نوآوری دفاعی (DIU) برای پیش‌رفت و ادغام فن‌آوری‌ها در حمایت از توسعه «Skydweller» منعقد کرده است.

داکتر رابرت میلر، مدیر عامل این شرکت می‌گوید: “افزایش طیاره‌های پرواز دائم برای تحقق نسل بعدی، راه‌حل‌های سنجش و نظارت دولتی برای امنیت ملی حیاتی است. این هم‌کاری توسعه پلت‌فرم ما را تسریع خواهد کرد و راه‌حلی پایدار و بدون کاربن را ارائه می‌دهد که قابلیت‌های ماموریتی این نوع طیاره را به طور قابل توجهی گسترش می‌دهد.”

وی افزود: این قرارداد به این شرکت اجازه می‌دهد تا با رفع نیازهای فعلی قوماندانی‌های جنگی ما و ایجاد سیستم‌های هوایی بی‌سرنشین نظامی که می‌توانند در شرایط محیطی مختلف و در حال تغییر با استقامت، به شکل ایمن و قابل اطمینان عمل کنند، به حمایت از وزارت دفاع ادامه دهد.

اکنون داکتر میلر می‌گوید که این طیاره احتمالاً می‌تواند یک سال کامل را در هوا بماند و به عنوان اولین “شبه‌ماهواره” تجاری با دوام در جهان باشد.

وی توضیح داد: “شبه‌ماهواره یا ماهواره کاذب، طیاره‌ای است که به مدت طولانی یا شاید نامحدود در آسمان می‌ماند. این مدت می‌تواند ۳۰، ۶۰ یا ۹۰ روز یا حتی یک سال باشد. به این ترتیب اساساً می‌تواند هر کاری را که یک ماهواره انجام دهد، انجام دهد.”

وی در ادامه افزود: “از آن‌جایی که این طیاره می‌تواند هر زمان که اپراتورها بخواهند به زمین بازگردد و نشست کند، مشکل زباله‌های فضایی را که امروزه اکثر ماهواره‌ها با آن مواجه هستند، ایجاد نمی‌کند.”

میلر و تیم‌اش حتی این طیاره را طوری طراحی کرده‌اند که بتواند مانند یک پهپاد خودران به طور مستقل پرواز کند. در حالی‌که یک پیلوت برای در نظر داشتن مسائل ایمنی برای آن وجود دارد، اما یک ضرورت نیست و می‌تواند به صورت اتوماتیک پرواز کند.

میلر اکنون امیدوار است که این طیاره در اوایل سال ۲۰۲۳ به کار گرفته شود.

این طیاره بی‌سرنشین پس از استقرار می‌تواند برنامه‌های بسیاری را با مزایای زیست‌محیطی مانند نظارت بر استفاده از منابع طبیعی و حتی واکنش در بلایای طبیعی کاربردی کند.

             
     

0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments
0
افکار شما را دوست دارم، لطفا نظر دهیدx
()
x